Reforma wymiaru sprawiedliwości w wydaniu PiS

Prezydent RP Lech Kaczyński wręcza zaakceptowanym przez PiS nominacje sędziowskie

 

 

Art. 179 Konstytucji RP stanowi, że sędziowie są powoływani przez Przezydenta Rzeczypospolitej  na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, na czas nieoznaczony.

Przepis ten ma charakter kategoryczny i nakłada na Prezydenta obowizek powołania na stanowisko sędziego osoby zawnioskowanej przez Krajową Radę Sądownictwa.

Przepis ten nie pozwala Prezydentowi odmówić powołania, jeżeli Krajowa Rada złożyła wniosek. Gdyby ustawodawca konstytucyjny chciał dać Prezydentowi prawo do odmowy powołania zawnioskowanego kandydata, przepis ten musiałby zawierać drugi ustęp określający warunki w jakich Prezydent może odmówić powołania na sędziego osoby zgłoszonej przez Krajową Radę Sądownictwa i określać warunki w jakich może to zrobić. Takiego przeisu nie ma, bowiem naruszałby on ustrojową zasadę trójpodziału władz.

W ciągu ostatnich 18 lat nie zdarzyło się aby którykolwiek z Prezydentów odmówił powołania na sędziego osoby zawnioskowanej przez Krajową Radę  Sądownictwa. Jeden raz, gdy nominat pomiędzy złożeniem wniosku a powołaniem go na stanowisko sędziego popełnił pospolite przestępstwo, Prezydent Aleksander Kwaśniewski przekazał pełne akta sprawy Krajowej Radzie Sądownictwa i ta po zbadaiu sprawy cofnęła wniosek o powołanie. Nawet w tak drastycznym przypadku decyzja o tym kto ma zostać sędzią pozostała w gestii Krajowej Rady Sądownictwa a Prezydent Aleksander Kwaśniewski tworząc precedens, jednoznacznie potwierdził, że decyzja merytoryczna należy do Krajowej Rady zaś akt nominacji prezydenckiej ma charakter formalny.

W bieżącym roku Prezydent Lech Kaczyńśki odmówił nominacji 5 asesorom na stanowisko sedziów sądów rejonowych oraz 4 sędziom sądu rejonowego na stanowisko sędziego sądu okręgowego. Prezydent nie odważył się wydać postanowienia o odmowie nominacji; bo  byłoby to już tak czytelne dla każdego nawet nieprawnika naruszenie Konstytucji, że kwalifikowałoby postawienie Prezydenta RP przed Trybunałem Stanu. Zastosowano więc formułę: Kancelaria Prezydenta poinformowałą Krajową Radę Sądownictwa, że wobec wspomnianej liczby 9 osób Prezydent nie skorzystał z przysługującej mu prerogatywy do nominowania ich na sędziów. 8 osób którym odmówiono nominacji to asesorzy bądź sędziowie wydziałów karnych.

Zainteresowani nie otrzymali żadnego uzasadnienia decyzji Prezydenta, uzasadnienia takiego nie otrzymała też Krajowa Rada Sądownictwa. Analiza każdego z przypadków asesorów i sędziów, którym odmówiono nominacji jest jednoznaczna: każdy z asesorów, który nie otrzymał nominacji w okresie orzekania jako asesor wydał co najmniej jedną decyzję, która była nie po myśli PiS. A w przypadku sedziego, która nie otrzymała nominacji z sądu rejonowego do sądu okręgowego powodem było to, że nie uległa ona naciskom ze strony Ministerstwa Sorawiedliwości co do zastosowania aresztowania wobec zatrzymanej bezpodstawnie osoby. 

Sprawa jest niezwykle groźna.

PiS rękoma Prezydenta RP kształtuje skład osobowy polskiego sądownictwa. Co więcej stosując takie praktyki wpływa na bieżące orzecznictwao całego wymiaru sprawiedliwości. Sędziowie, wiedząc że jeśli nie będą orzekali zgodnie z oczekiwaiami PiS mogą nie otrzymać nominacji do sądu wyższego stopnia, czyli mogą być pozbawieni awansu, będą po prostu spolegliwi wobec oczekiwań PiS. Jest to oczywista ingerencja w niezawisłość sędziowską i to w skali całego kraju i całego wymiaru sprawiedliwości. Tak wygląda „reforma“ wymiaru sprawiediwości w wykonaniu PiS. PiS potrafi jedynie poprzez akceptację szkodliwej polityki Zbigniewa Ziobro wzmacniać władzę administracji nad sądami. 

Nawet przy zastosowanej formule poinformowania Krajowej Rady Sądownictwa o nieskorzystaniu przez Prezydenta z przysługującej mu prerogatywy do nominowania sędziego (opinię co do takiego trybu wydał podobno Prof. Granat obecny sędzia TK) naruszenie Konstytucji RP przez Prezydenta RP jest tak poważne, że kwalifikuje się do postawienia Prezydenta przed Trybunałem Stanu i złożenia go z urzędu. Liczy się bowiem skutek a nie słowa. Zresztą; „prerogatywa“ to tyle co wyłączna kompetencja. Można mieć prerogatywę do wykonania uprawnienia i można mieć prerogatywę do wykonania obowiązku. Istotnie art. 179 ustanawia prerogatywę dla Prezydenta RP ale do wykonania obowiązku nominacji o ile Krajowa Rada Sąownictwa złoży odpowiedni wniosek.

Powyższa sprawa: 

• Narusza ustrojową zasadę trójpodziłu władz;
• Stanowi rażące naruszenie Konstytucji RP przez Prezydenta RP;
• Jest niedopuszczalną ingerencją w niezawisłość sędziowską w skali kraju;

I jest jeszcze aspekt czysto ludzki. Osoby którym odmówiono nominacj, po latach pracy stały się prawnikami bez uprawnień. Nie są sędziami. Pozbawieni etatów asesorów nie są asesorami. Nie mogą się ubiegać o wpis na listy adwokatów, bo uprawnienie takie przysługuje sędziom a nie asesorom, którymi już zresztą nie są. (Różne Rady Adwokackie stosują tu różną praktykę i chwałą Radom, które asesorów nominatów do adwokatury przyjęły).

Hipokryzja PiS co do reformowania sądownictwa nie zna granic.