Archiwum kategorii: PRAWO

Adwokat w stosunku pracy


Czy należy rozważyć możliwość eliminacji zakazu zatrudniania adwokatów na podstawie umowy o pracę ?

togalogoZbliża się Krajowy Zjazd Adwokatury. W publicznych wypowiedziach adwokatów można znaleźć sporo postulatów co do treści uchwały programowej. Izby Krakowska i Warszawska przygotowały nawet projekty uchwał. Jest zrozumiałe, że uchwała programowa musi mieć charakter ogólnych wytycznych dla nowej Naczelnej Rady Adwokackiej i nowowybranego Prezesa NRA. Te ogólne dyrektywy trzeba będzie przekuwać w konkrety. Jeden pomysł (umożliwienia młodym adwokatom zaliczenia w koszty prowadzenia kancelarii wydatków poniesionych na aplikację adwokacką) zaproponowałem w poprzednim wpisie.

Bez wątpienia podczas Krajowego Zjazdu Adwokatury dyskutowany będzie problem zniesienia zakazu wykonywania zawodu adwokata pozostającego w stosunku pracy. To problem delikatny. Z jednej strony adwokat powinien pozostawać całkowicie niezależny i takie jest uzasadnienie zakazu. Z drugiej zaś radcowie prawni, którzy mają już identyczne z adwokatami uprawnienia zawodowe, mogą wykonywać swój zawód pozostając w stosunku pracy. Ta ostatnia różnica między zwodem adwokata i radcy prawnego w sposób oczywisty dyskryminuje adwokatów. Czytaj dalej

Opinia prawna w sprawie mocy obowiązującej art. 137 i 137a ustawy o Trybunale Konstytucyjnym


Poznań, dnia 23 listopada 2015 r.

OPINIA PRAWNA

Przedmiot opinii:

Przedmiotem opinii jest wykładnia gramatyczna i systemowa art. 137 ustawy z dnia 15 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym i art. 137a tejże ustawy w brzmieniu ustalonym art. 1 ust. 6 ustawy z dnia 19 listopada 2015 r. o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; oraz możliwość dokonania w oparciu o aktualne brzmienie ustawy złożenia na ręce Marszałka Sejmu wniosku w przedmiocie wyboru sędziów Trybunału Konstytucyjnego, których kadencja upływa w 2015 r.

Zasrzeżenie:

Przedmiotem opinii nie jest tryb uchwalenia ustawy o Trybunale Konstytucyjnym ani tryb uchwalenia ustawy o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjny ani kwestia zgodności z Konstytucją przepisów art. 137 i 137a ustawy z dnia 15 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym.

Ustawa z dnia 15 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U z dnia 30 lipca 2015 r. poz. 1064) w Rozdziale 3 – Przepisy przejściowe i dostosowawcze, zawiera przepis art. 137 w brzmieniu: W przypadku sędziów Trybunału, których kadencja upływa w roku 2015 termin na złożenie wniosku, o którym mowa w art. 19 ust. 2, wynosi 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy. Zgodnie z dyspozycją art. 139 tej ustawy weszła ona w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, czyli z dniem 30 sierpnia 2015 r.

Czytaj dalej

NRA złozyła wniosek do TK w sprawie art. 82 k.p.k. – historia wystąpienia i treść wniosku


Wniosek Naczelnej Rady Adwokackiej do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie przyznania radcom prawnym uprawnień obrońców został złożony. Fakt, że wniosek wreszcie wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego powoduje, że adwokaci nie powinni go krytykować publicznie i poprzeć pełnomocników Naczelnej Rady Adwokackiej w ich działaniach. Jest tak dlatego, bowiem znowelizowane przepisy procedury karnej przyznające radcom prawnym uprawnienia obrońców w sprawach karnych są niezgodne z Konstytucją RP a samorząd zawodowy radców prawnych jest kompletnie nieprzygotowany do sprawowania pieczy nad zawodem obrońcy, co zagraża konstytucyjnemu prawu każdego obywatela do obrony. I tyle. Zresztą wniosek w części, w której wskazuje wzorce kontroli okreslone w art. 17, 32 i 42 Konstytucji jest skostruowany poprawnie i był przedmiotem licznych – także zewnętrznych, poza adwokaturą – konsultacji.

Czytaj dalej

Trybunał Konstytucyjny – żywy trup


Sędziowie są mądrzy nie dlatego, że są mądrzy, tylko dlatego, że społeczeństwo się tak umówiło. Wychodząc z tego założenia zawsze twierdziłem, że z orzeczenia najwyższych instancji sądowych nalezy akceptować takimi jakimi są i zbytnio z nimi nie polemizować. Oczywiście można krytykować, pisać krytyczne glosy, ale porządek społeczny nakazuje uznać autorytet sądu. Jeśli tą najwyższą instancją sądową jest Trybunał Konstytucyjny, to tym bardziej.

Ale są pewne granice. Jeżeli Trybunał Konstytucyjny w drodze jakiejś niezrozumiałej interpretacji dokonuje wykładni przepisu jasnego i precyzyjnego w spsób uwłaczający regułom językowym i zdrowemu rozsądkowi, wywracają do góry nogami jego rozumienie, to trudno jest zachować umiar w krytyce. Czytaj dalej

W legislacji nie może być kompromisów


10 kwietnia 2013 r. Komisja Ustawodawcza Senatu przyjęła poprawki do uchwaalonej przez Sejm w dniu 22 marca 2013 r. ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego. Przyjęte przez Komisję poprawki istotnie poprawiają uchwaloną ustawę. Przede wszystkim likwidują instytucję „przedsądu” jaką stawał się obowiązek uzyskiwania w postępowaniu administracyjnym zaświadczenia o numerze PESEL, w każdym postępowaniu (to trzeba mocno podkreślić w każdym, nie tylko w elektronicznym postępowaniu upominawczym). Czytaj dalej

Jarosław Gowin nie lizał


Dzisiaj otrzymaliśmy z ministerstwa sprawiedliwości oficjalną odpowiedź na nasze pytanie, zawrte we wniosku o udostepnienie informacji publicznej z 1 sierpnia b.r. – czy Minister Sprawiedliwości przeprowadził badania czasu ksaowania znaków opłaty sądowej w relacji do czasu wprowadzenia informacji o uiczczeniu opłaty do systemu teleinformatycznego oraz wszycia potwierdzenia przelewu do akt sądowych. Minister uznał takie badania za zbędne.

Srodze się zawiedliśmy. Naprawdę byliśmy przekonani, że ministerstwo sprawiedliwości takie badania przeprowadziło. A oczami naszej chorej wyobraźni widzieliśmy Pana Ministra Jarosława Gowina liżącego znaczek opłaty sądowej, naklejającego tenże znaczek na pismo procesowe; a obok komisję, która mierzy ze stperem w swojej komisyjnej ręce, czas potrzebny na przekreślenie znaczka lizanego ministerialnym jęzorem.

Czytaj dalej

Ministerstwo Sprawiedliwości S.A.


Oceniając wydatki jakie ministerstwo sprawiedliwości ponosi w związku z drukiem i dystrybucją znaków opłaty sądowej (w artykule Policzmy) oraz proponując inne niż likwidacja znaków opłaty oszczędności budżetowe związane z drukiem i dystrybucją znaków popełniłem błąd. Usprawiedliwia mnie fakt, że pisząc o kosztach druku i dystrybucji znaków opierałem się na informacji ministra sprawiedliwości, zamieszczonej w uzasadnieniu pierwszego projektu założeń do ustawy o zmianie ustawy o kosztach sądowych, z której wynikało, że Skarb Panstwa z tytułu dystrybucji znaków płaci bankowi PKO BP 9% prowizji, zaś innym podmiotom sprzedającym znaki opłaty od 0% do 5% prowizji. Tak podana przez ministra sprawiedliwości informacja prowokowała pytanie: dlaczego bank PKO BP korzysta z uprzywiljowania i otrzymuje aż tak wysoką prowizję (liczoną od nominału sprzedanych znaków).

Czytaj dalej